"...
her şeyi,
her şeyi bıraktım..
artık çok mutluyum
..."

bilemem bırakılırsa her şey mutlu olunabilir mi, lakin bırakma hevesindeyim... mutlu olmak namına değil; rahatlamak, hafiflemek namına sadece. beklentiler içersinde de değilim üstelik. "kaba" saba bir süreçte olduğumu söylüyorlar. koparmak iletişimi, karşınızdaki konuştuğu sürece ne denli imkanlı olabilir ki? peki "hı" demek, deyip geçmeye çalışmak... "birden bire" olan ve yaşan biriyim. bilinçli değil, sadece geçtiğim yollara baktığımda gördüklerim bundan ibaret olduğu şimdiye dek. "sus" olsam? sevdiğim ve sevmediğim her şeyden uzaklaşmak hevesindeyim. bilirki bir çok kişi engel değildir uzaklık, görmeyişler hislere. anılar hep yerli yerindedir. bir süreliğine her birini göz ardı etme hevesindeyim. sebep yok. amaç yok. çaba yok. sadece heveslerdeyim işte. "geçer" deyip beklemeyeceğimden eminim bu sefer. geçmiyor değil geçiyor elbet. asıl konu birikimler. sevgi birikimi, acı birikimi, çevre birikimi, birey birikimi, düşünce birikimi. ve bu birikimlerin bir yerden sonra oluşturduğu dağınıklık, dağınıklığın getirdiği kirlilik. değil sevgimin kirlenişine acılarımın tozlanışına dahi tahammülüm yok benim. bağırışlarım bundan, kabalığım bundan. şikayetlerim bundan. tahammül edemeyişimlerimi sabırsızlık, bırakışlarımı körlük olarak adlandırışınızdan gocunmuyorum, üstelik dedim ya bir beklentim yok benim, anlaşılmaya dair de. biliyorum, ne de olsa tanıyoruz birbirimizi, az ya da çok ne farkeder, tanıyoruz birbirimizi, kendimizi diğerimize gösterdiğimizce, yahut anlayabildiğimiz kadar gözlerimizdekileri, dilimizdekileri. bilirsiniz bir zamanlar anlaşılmak namına ne çok çaba sarfettiğimi, artık uğraşmadığımı da görüyorsunuz tabi. beni anlamayacağınızı düşündüğümden değil kesinlikle. sadece başka başka dalgalarda yüzme gayretinde olduğumuzu farkettiğimden beri, dalgamın ne denli bir varlık olduğundan bahsetmeyi bıraktım sadece. çünkü biliyorum ki siz kendi dalganızda bir inip bir çıkarken diğer bir dalga çok da şekillenemeyecek zihninizde. ve belirli belirsiz şekillerde zihninizde canlandırmaya çalıştıklarınızla konuşunca benimle, aslında anladıklarınız eksik kaldığını düşünü.p anlatmak isteyeceğim. başaramayacağım. dolayısıyla bıraktım ben de bu tür anlaşılma beklentilerini. sadece gördüğünüzle düşünmeye çalıştıklarınız ve bir sonuca varmaya çalışışınız pek yormuyor beni artık. ve dahi farkında mısınız bilemem lakin bende herhangi bir yorumda bulunmuyorum sizler hakkında. biliyorum çünkü net bir şekilde anlayamayacağımı ve biliyorum zihnimde netleyemediğim şeyler hakkında bir sonuca varı.p herhangi bir yorumda bulunamayacağımı. sevdiğim ve sevmediğim her şeyden uzaklaşmak hevesindeyim. bu kirlilik bir batağa dönüşmeden, acılarım, sevinçlerim bir çamur içinde değerlerini yitirmeden. bu sizlerin önerileriyle olabilecek, yahut çözüme ulaşabilecek bir şey değil elbette. kaygılanmayın lütfen sizlerden gelen çözümlemeleri değerlendirdiğim gibi aslında sizlerden bir çözüm, bir mekanizma da beklemiyorum. teşekkür ediyorum, birçok sokak hakkında yardımcı oldunuz bana. teşekkür ediyorum birçok engelde atlama gücünü aşılayabildiniz ruhuma. ama bir bebeğin ilk bir yaşına dek belli sürelerde olduğu aşıları ve dahi sonrasında dönem dönem olması gereken aşıların her birini oldum ben sayenizde. şimdi aşı gerektiği zamanları bilmek, aşıya gitmek, doktora giderken acımayacağını kendime kendim tembihlemek durumundayım. size ihtiyaç duymadığımdan değil bu halim, herzaman sizlere, sevgilerinize, acınıza, yakınlığınıza muhtaç olacağım bazı zamanlarda hasretinize de muhtaç olduğum gibi elbette.


-yürüyorken bir yolda yan yana, el ele tutuşmamız gerekmiyor yüreklerimizin bir olduğunu betimlemek için. bir başkasının ise bunu bilmesi hiç gerekmiyor.-